نقشه بردار

1. نخست کمیتهایی که مقادیر آنها باید تعیین شود(پارامترهای مجهول) مشخص میشوند بعد دقت دلخواه برای آنها در نظر گرفته می شود. البته برای اینکار روش خاصی موجود نیست باید بر اساس شناختی که از پروژه وجود دارد انجام گیرد.

2. بعلت اینکه نمیتوان پارامترهای مجهول را مستقیما اندازه گیری کرد، لازم است روابط آنها را با کمیتهایی که مستقیما مورد اندازه گیری هستند(مشاهدات) بدانیم. بنابراین مرحله دوم عبارت از فرموله کردن روابط فوق بصورت توابع ریاضی است. این توابع (روابط) را مدل ریاضی می نامیم که اساس تعیین پارامترهای مجهول است.

3. قبل از انجام اندازه گیریهای لازم ، باید دقت آنها مشخص شده باشد. واضح است که دقت اندازه گیریها ( دقت مشاهدات ) مبتنی بر دقت خواسته شده برای پارامترهای مجهول و همچنین روابط موجود در مدل ریاضی می باشد. روش برآورد دقت مشاهدات را بطوری که دقت خواسته شده برای پارامترهای مجهول از طریق مدل ریاضی مربوطه تعیین گردد را تحلیل اولیه Pre-analysis می نامند. در تحلیل اولیه روش اندازه گیری نیز مشخص می شود.

4. اندازه گیری های لازم انجام شده و صحت اندازه گیری مشاهدات ( تا حد امکان ) با استفاده از روشهای کنترل مقدماتی و آزمونهای پیش از سر شکنی تحقیق می شود سپس مشاهدات بدست آمده مورد آزمایش قرار می گیرند تا معلوم شود که دارای دقت تعیین شده در مرحله تحلیل اولیه هستند یا خیر؟ اگر مشاهدات دارای دقت لازم نباشند باید تکرار شوند.

5. مشاهدات ارزیابی شده به مدل معرفی می شوند از طریق حل مدل ریاضی پارامترهای مجهول و دقت آنها تعیین می شوند ( سرشکنی ).

6. در این مرحله کامل بودن مدل ریاضی مورد ارزیابی قرار می گیرد و همچنین بعد از محاسبات سرشکنی صحت مشاهدات مورد آزمایش قرار می گیرد ( آزمونهای پس از سرشکنی ) .

7. مرحله آخر عبارت از ارزیابی پارامترهای محاسبه شده می با شد و دقت و صحت مقادیر بدست آمده برای کمیتهای مجهول تعیین می گردد.

 در نقشه برداری ژئودتیک بیشترین تمرکز بر روی تجزیه و تحلیل خطاها پیش از سرشکنی و همچنین پس از سرشکنی می باشد و هدف بیشتر بر روی شناخت خطاها ، شناخت عوامل بوجود آورنده خطاها و اتخاذ روشهای مطمئن برای کنترل و محدود نگه داشتن خطاها به منظور دستیابی به دقتها و اهداف از پیش تعیین شده می باشد.